Özbək şair Suhrab Həmroevin şeirləri

Suhrab Həmroev — 1990-cı ildə Buxara vilayətində anadan olub. 2018-ci ildə Zaamin seminarında iştirak edib. 2020-ci ildə «İncə sənət» Beynəlxalq Ədəbi və Bədii jurnalı tərəfindən təşkil etildiyi yarışmada qalib gəlib. Hal-hazırda Buxara Dövlət universitetinin 2-ci kurs tələbəsidir. «Qəlbim aynası», «Aşiqu əşqu əşk» adli şeir kitabları nəşr olunub.

 

BİTMƏMİŞ ŞEİRİMƏ

 

Ürək dərdi ağir olsa da,

Dəva istəb çapmamışam.

Ey, yarımçıq şeirim, üzr,

Sənə bir yer tapmamışam.

 

Yarımçıq şeir — məntək qərib,

Təmə suyun içməyib o.

Bitib-sonub, özdən geçib,

Axı Həqdən gəçməyib o.

 

Yarımçıq şeir necə gözəl,

Şeirlərim sərəsində.

O ruhuma verir səyqəl —

İki dünyam arasında.

 

Yazıq budur: görsəm cəbr,

Bir imtixan deyə bildim.

Bəndəsini — əyləb sabr —

Gərçi tək buraxıb gəldim…

 

Həqə aydın şeirimi,

Bir gün xalqa çatdıracam.

Yarımçıq həmin şeirimi,

İnşallah, bitirəcəm!

 

SINÇƏLƏK*

(Möhnət fəhriyi, Vobkentli qadın Oliya Joraevaya)

 

Məntək kədərlisən, sinçələk,

Min türlü xəyala dolansan.

Nəsillər qəmini eb hələk,

Qələnı qucaqlab alansan.

 

Allaha çatacaq fəryadın,

Oyanır bu yığın da ancaq.

Dul quşum, gəl, olsa əlacin,

Ruhuma gərəksən çox, bir bax!

 

Qələnın gözündən axan yaş,

Yol tapmadan, el yoxluğuna.

Ey yollar, dinsizlər — bişəfqət,

Girəcək hətta ki yuxuna…

 

Lazım deyil hedelemek də,

Toyuqu xoruz də deyirlər.

Qısayı uzun da deyirlər.

Əslində ki bu millətin gözu doymus,

Özü doymuş, sözü doymuş, könlü doymuş,

Təhqirləsən, Həqdən qayıdar,

Şikayətin qələyə deyir,

Şikayətin Qələyə deyir!

 

Obkentim, su çaya qayıdsa,

Gəmində bir yelkən olduq biz.

Əslində, bu yalan dünyaya,

Bir qələ olmaya gəldik biz.

 

Sinçələk,

Namərdlər muştunə dözüb,

Üzülmə, biz hələ gülürük.

Kərpic üzərində adımız yazıb,

Qələyi qucaqlab ölürük,

Biz hələ ən xoşbəxt olarıq!

 

* küçük bir quş

 

DÖRDLÜKLƏR

 

* * *

Gözlərimə bir pərdəyi atdi nəfsim,

Ürəyimə biçaq kimi batdı nəfsim,

Və burada hörmətimi ucuz alıb,

Son özümə çox bahalı satdı nəfsim.

 

* * *

Haliq məndə, amma Haliq deyiləm,

Salih manda, amma salih deyiləm,

Bacarmırsam insan öhdəliyini,

Məhəbbət əhlinə malik deyiləm.

 

* * *

Dahrlərdə dahr var imiş,

Bəhrlərdə bəhr var imiş,

Öz qəlbimə baxar olsam mən,

Şəfqətdən çox qəhr var imiş.

 

* * *

Dəmindən başqa dəmi dəm demirəm,

Qəmindən başqa qəmi qəm demirəm,

Dodağın şinnisi ağrım dərmanıdır,

Visaldən başqayi məlhəm demirəm.

Azərbaycan türkcəsinə çevirdi: Rəhmət Babacan

HƏMÇİNİN BAX: Abdulla Aripovun şeirləri
HƏMÇİNİN BAX: Tehsilim.org/ozbekistanda-xalq-tehsili-mutexessisi-proqrami-heyata-kecirilecek/